3 – Iron (2004 ) – South Korean

 

கிம் கி டுக். மறுபடியும். நாம் இந்த வலைத்தளத்தில் பார்க்கும் மூன்றாவது கிம் கி டுக் படம் இது.  இந்த வரிசை, இன்னமும் தொடரும்.

 

ஏன் கிம் கி டுக்? பொதுவாக, ஒரு திரைப்படம் என்றால், சும்மா ஸ்க்ரீனில் சில காட்சிகள் ஓடுவது, நாம் சில பல உணர்ச்சிகளை அடைவது, பின் படம் முடிவது என்றிருக்கும் நிலையை மாற்றி, பார்ப்பவர்களை யோசிக்க வைப்பது அவரது ஸ்டைல். கதையில் நிகழும் நிகழ்வுகளை மட்டுமே நாம் பார்க்கிறோம். அதனால் என்ன உணர்த்தப்படுகிறது என்பது, நமது தீர்ப்புக்கே விடப்படுகிறது.  ஆகவே, அவரது படங்களின் மூலம், நம்முடன் உரையாடுகிறார் என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம். உரையாடலின் போக்கு எப்படி வேண்டுமானாலும் செல்லக்கூடும். ஆனால், உரையாடலின் முடிவில், நமது புரிதல் தகர்க்கப்பட்டு, மனம் முழுவதும் ஒரு அழகியல் உணர்ச்சி நிரம்பிக் கொள்கிறது. உலகை நாம் பார்க்கும் பார்வையை, இந்த உணர்ச்சி மாற்றுகிறது.

 

எந்தக் காரணமுமே இல்லாத சில செயல்களை கிம் கி டுக்கின் கதாபாத்திரங்கள் செய்யக்கூடும். உற்றுக் கவனித்தால், அந்தச் செயல்கள் நமது வாழ்வில் என்றோ ஒரு நாள் நம்மால் செய்யப்பட்டதை நாம் உணர முடியும். ஆகவே, நமது வாழ்வை, அவரது படங்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க முடிகிறது.

 

கிம் கி டுக்கின் ஏனைய படங்களைப் போலவே, உணர்ச்சிகள் இப்படத்திலும் முக்கியத்துவம் வகிக்கின்றன. காயப்பட்ட மனதின் வலி, பீறிடுகிறது. இந்த வலியுடன், இயற்கையின் அழகு, மனிதர்களின் குணாதிசயங்கள் ஆகிய பிற விஷயங்கள் சேர்க்கப்படும்போது, நமக்குக் கிடைக்கும் அந்த அழகியல் உணர்வை விவரிக்க இயலாது. அனுபவித்தால் மட்டுமே அது புரியும்.

 

டே-சுக், ஒரு உணவகத்தின் டெலிவரி பாய். அந்த உணவகத்தின் பல்வேறு மெனுக்கள் அடங்கிய விளம்பரங்களை, வீடு வீடாகச் சென்று கதவுகளில் ஒட்டுவதே அவனது பணி. அப்படிப் பகலில் ஒட்டும் வீடுகளை, இரவில் சென்று அவ்வப்போது கவனிக்கிறான் டே-சுக். எந்தக் கதவுகளில் இருந்து அந்த மெனு பிய்க்கப்படவில்லையோ, அந்த வீட்டைச் சேர்ந்தவர்கள், ஊரில் இல்லை என்று யூகித்துக்கொண்டு, அந்த வீட்டின் பூட்டைப் பிரித்து, உள்ளே நுழைகிறான். அந்த வீட்டின் பொருட்களை உபயோகிக்கிறான். உணவு உண்கிறான். துவைக்கிறான். குளிக்கிறான். அந்த வீட்டின் எஜமானன் போலவே நடந்து கொள்கிறான். அந்த வீட்டில் இருக்கும் உடைந்து போன பொருட்களை சரி செய்தும் வைக்கிறான். விடிந்ததும், வந்த சுவடே இல்லாமல் திரும்புகிறான். ஒவ்வொரு வீட்டிலும், ஒரு புகைப்படமும் எடுத்துக் கொள்கிறான்.

 

படம் தொடங்கி, அவன் உட்புகும் இரண்டாவது வீடு,, பிரம்மாண்டமான தோட்டத்துடன், அழகாக விளங்குகிறது. வழக்கப்படி ஒவ்வொரு அறையாக நுழைந்து பார்க்கும் அவனை, இன்னொரு அறையில் அமர்ந்து அழுதுகொண்டிருக்கும் ஒரு பெண், பார்த்துவிடுகிறாள். இது அறியாத டே-சுக், தனிமையில் இருப்பதாகக் கருதி, அந்த வீட்டில் இருக்கும் அந்தப் பெண்ணின் பல புகைப்படங்களை எடுத்துப் பார்க்கிறான். அவள் ஒரு மாடல் என்றும் அறிந்து கொள்கிறான்.

 

அப்போது, ஃபோன் அடிக்கிறது. ஆவேசமாகப் பேசும் ஒரு ஆணின் குரல், ஃபோனை எடுக்கச்சொல்லிக் கத்துகிறது. தான் ஒரு மிருகமாக மாறிவிட்டதால், சில விரும்பத்தகாத சம்பவங்கள் நடந்ததாகவும், இனி அப்படி நடக்காது என்றும் சொல்லிவிட்டு, அந்த அழைப்பு துண்டிக்கப்படுகிறது (படம் தொடங்கி முதன்முதலாக ஒரு வசனத்தைக் கேட்கிறோம் – பத்து நிமிடங்களுக்குப் பின்).

 

வீட்டிலுள்ள துணிகளைத் துவைத்து வைத்துவிட்டு, தோட்டத்தில் கோல்ஃப் ஆடி முடித்துவிட்டு, அந்தப் பெண்ணின் புகைப்படத்தைப் பார்த்தவாறே, மாஸ்டர்பேட் செய்கிறான் டே-சுக்.

 

அந்த நேரத்தில், அந்தப் பெண், நேராகப் படுக்கையறையின் உள்ளே நுழைகிறாள். அதிர்ச்சியடையும் டே-சுக், அவசரமாக உடுத்திக் கொண்டு, அங்கிருந்து ஓடப்பார்க்கையில், தொலைபேசி மறுபடியும் அடிக்கிறது. சிறிது நேரம் ஒன்றும் பேசாமல் நிற்கும் அந்தப் பெண், திடீரென, அடியாழத்திலிருந்து  துன்பியல் கதறல் ஒன்றை ரிசீவரில் வெளிப்படுத்திவிட்டு, தொலைபேசியை வைத்துவிடுகிறாள்.

 

அவளது கணவன் வீடுதிரும்புவதைப் பார்க்கிறோம். அந்தப் பெண்ணை அவன் ஆவேசமாகத் திட்டத் தொடங்குகையில், டே-சுக், தோட்டத்தில் அமைதியாக நடந்து சென்று, கோல்ஃப் விளையாடத் தொடங்குகிறான் . அங்கு ஓடிச்செல்லும் கணவனை, கோல்ஃப் பந்துகளாலேயே அடிக்கும் டே-சுக், துடிதுடித்துக் கொண்டிருக்கும் கணவனை விட்டு ஓடி, தனது பைக்கைக் கிளப்புகிறான். ஆனால், அங்கிருந்து செல்லாமல், த்ராட்டிலைத் திருப்பிக்கொண்டே நிற்கிறான். மெதுவாக அந்தப் பெண் வந்து வண்டியில் அமர, வண்டியைக் கிளப்புகிறான் டே-சுக்.

 

இந்த இடத்திலிருந்து, ஒரு மௌனமான உறவு தொடங்குகிறது. டே-சுக் செல்லும் வீடுகளுக்கெல்லாம் அவனுடன் வரும் அப்பெண், அவனுக்கு எல்லா வகைகளிலும் உதவுகிறாள்.

 

ஒருநாள், ஒரு வீட்டில், ஒரு பிணம் இருப்பதை இருவரும் பார்க்கிறார்கள். அந்தப் பிணத்துக்கு அருகில் இருக்கும் தொலைபேசியை எடுத்து, அங்கு கிடைக்கும் அந்த மனிதனின் மகனின் எண்ணுக்கு, டே-சுக் ஃபோன் செய்கிறான். ஆனால், அந்த அழைப்பு எடுக்கப்படுவதில்லை. பின், தென்கொரிய வழக்கப்படி அந்த மனிதனைத் துணியில் சுற்றி, இருவரும் புதைக்கிறார்கள். பின், அந்த வீட்டில் உணவு உண்டுகொண்டிருக்கும்போது, அங்கு வரும் அந்த மனிதனின் மகன், இருவரையும் கண்டு பதறி, காவல்துறையினரை அழைத்து விடுகிறான்.

 

போலீஸ் ஸ்டேஷனில், டே-சுக்குடன் இருக்கும் பெண்ணை அடையாளம் கண்டுபிடித்து, அவளது கணவனிடம் ஒப்புவித்துவிடுகிறார்கள். அந்த மரணம், நுரையீரல் புற்றுநோயால் நிகழ்ந்தது என்று அறிந்து, டே-சுக் விடுவிக்கப்படுகிறான். ஆனால், அந்தப் பெண்ணின் கணவனிடம் பணத்தை வாங்கிக் கொண்டு, டே-சுக்கை அவனிடம் விட்டுவிடுகிறார்கள் போலீஸார்.

 

விலங்கிடப்பட்டிருக்கும் டே-சுக்கை, கோல்ஃப் பந்துகளால் வெறித்தனமாக அடிக்கிறான் அந்தக் கணவன். ஆத்திரமடைந்து, விலங்குகளினால் அவனது கழுத்தை நெறிக்கும் டே-சுக், மறுபடி கொலைமுயற்சிக்காகக் கைது செய்யப்படுகிறான்.

 

ஆனால், இம்முறை, ஜெயிலில் டே-சுக்கின் நடவடிக்கை, மிகவும் வித்தியாசமாக இருக்கிறது. ஒவ்வொரு முறை உணவு கொண்டுவரப்படும்போதும், கதவுக்கு மிக அருகில் ஒளிந்து நிற்க முயற்சி செய்கிறான் டே-சுக். இதனாலேயே, காவலாளியிடம் அடியும் வாங்குகிறான். ஆனாலும் தனது முயற்சிகளை டே-சுக் விடுவதாக இல்லை. ஒருமுறை, ஜெயிலின் உள் சுவரின் மேல் வவ்வால் போல தொற்றிக்கொண்டு நிற்கும் டே-சுக்கைக் கீழே இழுத்து வந்து, அடி பின்னிவிடுகிறார்கள்.

 

தனது முயற்சிகளில் மிகத்தீவிரமாக இருக்கும் டே-சுக், ஒரு வகையான மார்ஷியல் ஆர்ட் மூலம், தனது உள்ளங்கையில் ஒரு கண்ணின் படத்தை வரைந்து வைத்துக் கொண்டு, காவலாளியின் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் இருக்க, பயிற்சி செய்துகொண்டே இருக்கிறான்.

 

உணவு எடுத்துவரும் காவலாளி, ஓர்நாள், டே-சுக்கை எங்கும் காணாமல், பதற்றமடைகிறான். அவனது அறை, காலியாக இருக்கிறது! அத்தனை காவலாளிகளும் வந்து கதவைத் திறக்கையில், அங்கு இருக்கும் டே-சுக்கைப் பார்க்கிறார்கள்.

 

டே-சுக், விடுதலையளிக்கப்படுகிறான்.

 

இதன்பின், படத்தில் சில அமானுஷ்ய விஷயங்கள் நடக்கின்றன.

 

இறுதியில் என்ன ஆனது? டே-சுக், மாயமாக மறைந்ததன் காரணம் என்ன? அந்தப் பெண்ணிடம் டே-சுக் செல்ல முடிந்ததா? அப்பெண்ணின் கணவன் என்ன ஆனான்?

 

படத்தைப் பாருங்கள்.

 

 

வழக்கப்படி இப்படத்திலும், முடிவில் நாம் நிறைய யோசிப்பது நடக்கிறது. படத்தில் நிகழும் பல விஷயங்களுக்குக் காரணமோ மூலமோ சொல்லப்படுவதில்லை. நாமே புரிந்துகொள்ள வேண்டியதுதான்.

 

படத்தின் ஒளிப்பதிவு, வழக்கப்படி அட்டகாசம். என்னதான் நகரின் உள்ளேயே நடந்தாலும், கண்ணுக்குக் குளுமையான விதத்திலும், அழகாகவும் படமாக்கப்பட்டிருக்கிறது. லைட்டிங்கும் பிரமாதம்.

 

அதேபோல், மற்ற எல்லாக் கிம் கி டுக் படங்களைப் போலவும், இப்படத்திலும் வசனங்களே இல்லை. இருக்கும் வசனங்களை ஒரு போஸ்ட் கார்டில் எழுதிவிடலாம்.  இதையெல்லாம் விட, படத்தின் நாயகனும் நாயகியும் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசிக்கொள்வதில்லை (படத்தின் இறுதியில் ஒரே வார்த்தை நாயகி சொல்வதோடு சரி).

 

இப்படத்தில் மௌனம், ஒரு மிக முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. அன்பின் அடையாளமாக, மௌனமே இருக்கிறது. அந்த மௌனத்தை, இருவரும் நன்றாகப் புரிந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.

 

இந்தப் படத்தின் திரைக்கதை, ஒரே மாதத்தில் கிம் கி டுக்கால் எழுதப்பட்டு, பதினாறு நாட்களில் எடுத்துமுடிக்கப்பட்டு, பத்தே நாட்களில் எடிட் செய்யப்பட்டு, வெளியிடப்பட்டது.

 

3 – Iron பாருங்கள். கிம் கி டுக்கினால் எழுதப்பட்ட கவிதைகளில் இதுவும் ஒன்று.

 

3- Iron படத்தின் ட்ரைலர் இங்கே

 

.

பி.கு – இந்தப் படம், தமிழில், ‘லாடம்’ என்ற பெயரில் காப்பியடிக்கப்பட்டு, சார்மி இப்படத்தின் ஹீரோவைப் போலவே ஒரு ரோலில் நடித்தது பலருக்கு நினைவிருக்கலாம். லாடத்தின் ஹீரோயின் சார்மி வரும் காட்சிகள் அனைத்துமே இப்படத்தின் ஈயடிச்சாங்காப்பி

 

.